Nieuws no image

Gepubliceerd op 25 april 2004 | door Redactie

0

Horen, zien en zwijgen voor het Kattehûs

De twee katten waren de trouwe wachters vóór het dorpshuis, in de vorm van een creatie van de v.m. projectleider van de dorpsrenovatie Zweitse van der Wal. Zijn “Jirnsumer katten ûnderdak” spreken voor zich. De redactie legde haar oor te luisteren. Het verhaal is er een van “horen, zien en vooral zwijgen”.



EEN VERHAAL
Wat hadden ze er tegenop gezien, onze pleinkatten voor het dorpshuis. Tegen al die drukte om hen heen. Sloop- hak- en breekwerk, afvalcontainers, bouwmateriaal, stof, puin, cementauto’s, hijskranen, luchthamers, diamantzagen en allerhande andere herriemakers. Nee, geef hen maar die andere levendigheid, die van de peuters, de jeugd, de verenigingen met hun vergaderingen, cursussen, repetities. En van al die anderen die om welke redenen dan ook in het Kattehûs moeten zijn. Verbouw, renovatie en uitbreiding; een commissie van wijze mensen vond dat dat nodig was. En gelijk hadden ze. Ze durfden het aan.

Katten horen veel… Eén van de dingen die ze met hun spitse oortjes opvangen verheugt hen. Er zullen veel helpers op de bouwlocatie komen om vrijwillig hun handen uit de mouwen te steken, zodat er veel geld bespaard wordt en de klus gauw geklaard zal zijn. Maar helaas, wat ze hóórden en wat ze met hun allesziende kattenogen zagen, dat was niet hetzelfde. Wat ze wél zagen was, toen er gesloopt moest worden, er een flinke groep (soms wat té) enthousiaste jongeren – leeftijd bezoekers jeugdcentrum – druk aan de slag ging. Samen met een aantal van plm. zes vaste senior-vrijwilligers hebben ze heel wat voorbereidend werk verzet. Deze laatste groep is nog iedere zaterdag paraat; zij slopen muren, wanden, vloeren en plafonds, ruimen het puin, vegen het zand, verwijderen tegels, hakken sleuven in muren, enz. , zodat de echte bouwers op maandag weer vlot aan de slag kunnen.

En, zo vinden onze Kattehûs-katten, het is echt waar, dat spreekwoord dat vindt dat een goede buur meer waard is dan de vele, verre vrienden. Op sommige koude, regen- en stormachtige decemberzaterdagen, toen de vrijwilligers nog niet in de gaten hadden dat ze zelf hun thermoskan met koffie mee moesten nemen, toen verraste buurvrouw Agatha van der Veen de mannen met koffie met banketstaaf. En op een warme meizaterdag voorzagen de buren aan de andere kant, de fam. Koster, de zwoegende, zwetende, stoffige murenslopers van pakken frisdrank.

VAN KORTE DUUR
“Waar blijven toch al die andere hulptroepen” vroegen de beide pleinwachters zich af. Even kregen ze weer hoop op betere tijden. Op de februarizaterdag, na de vergadering van Plaatselijk Belang zien ze zowaar de voltallige Commissie Renovatie Dorpshuis verschijnen om het wekelijkse vrijwilligersploegje te assisteren. Nu zou het lekker gaan opschieten! Wie echter óók op de werkvloer verscheen, was de fotograaf van de Mid-Frieslander om, op uitnodiging, foto’s voor de krant te komen maken. Voor het schieten van de plaatjes bleek echter een minimale aanwezigheid van een paar uur voldoende. Maar wellicht wordt er achter de schermen ook keihard gewerkt; van degenen die achter de schermen werken blijft het werk vaak onzichtbaar.

Nu ze toch bezig zijn de kat de bel aan te binden …. hopen onze huiskatten, net als de leiding, het bestuur en de ouders van de peuters dat deze jongste gebruikers meteen na de vakantie weer op hun Kattekuorke in het vernieuwde dorpshuis terecht kunnen. Dat zou weer gezelligheid met zich meebrengen. Iets om naar uit te kijken. Toch missen onze beide overgebleven dorpshuiskatten, nog steeds trouw wachtend, tussen bouwkeet, afvalcontainers en rijplaten, op de vrijwilligerszaterdagen veel heiten, papa’s, pakes en opa’s van de jongste Kattehûs-gebruikers. Maar omdat ook katten horen, zien en >u>zwijgen doen ze er vooral het laatste toe.

Ook over wat ze zien – want ze staan er met de neus bovenop – is wat er zo al uit gemakzucht in de afvalcontainers verdwijnt. Ze horen het gefrustreerde gemopper en onbegrip van de oudere vrijwilligers die voorstellen om de nog zeer bruikbare spullen op een openbare verkoopdag aan Jirnsumers aan te bieden. Bouwmateriaal, sanitair, leidingen, radiatoren, lampen, keuken met inventaris, dat alles dat voor hoge stortingskosten door Fryslân Milieu wordt afgevoerd, had ongetwijfeld een waarde van flink wat pandbrieven kunnen opleveren. Misschien zelfs wel een kattenkopje op het grote bord met de buurkatjes op het financiële-barometer-bord.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑