VV Irnsum no image

Gepubliceerd op 29 mei 2002 | door Redactie

0

Irnsum kwartfinalist bij 10e Hoogmaas Toernooi in Itteren

Gezien de reputatie die v.v. Irnsum er in de afgelopen jaren heeft opgebouwd, waren we uiteraard automatisch verzekerd van deelname. Sterker nog, we werden vrijdag de 24e als een welgeziene gast verwelkomd op sportpark ‘Op de bos’ alwaar de voetbalvereniging v.v. Itteren normaalgesproken haar wedstrijden speelt.

Zoals ieder jaar melden we ons de dag voorafgaand aan het toernooi op de betreffende locatie. Voor een dergelijk goed bezet toernooi is het namelijk een absolute must om goed te acclimatiseren. De groep die in de namiddag reeds arriveerde bestond uit Peter Hottinga, Sjoppie, Klaas Slokje, Dick Hellinga, Dirk Kooistra, Egbert Keizer, Jan Buwalda, Erik de Haan, Rene van der Meer en Doeke van der Weide. Hoewel er onder deze groep geen ervaren tentzetters zaten, is het ze toch gelukt het geheel omhoog te krijgen. Daarna werd uiteraard snel de feesttent opgezocht. Feesttent? Ja, feesttent ja. Meedoen aan het Hoogmaas toernooi is meer dan alleen voetbal. Natuurlijk gaat het uiteindelijk om de sportieve prestaties en is de rest bijzaak, maar het zou toch behoorlijk onfatsoenlijk zijn geweest als we geen gehoor hadden gegeven aan de Limburgse gastvrijheid?

De tweede groep bestond uit Christian Niemarkt, Fokko Kooistra, Martin de Jong en Rienk de Vries. Deze groep arriveerde enigszins verlaat in Itteren. De oorzaak hiervan was de nalatigheid van Dick Hellinga die zijn slaapgerei (matras, slaapzak, föhn en elektrische tandenborstel) was vergeten. Deze moesten daarom even van pa en ma in Rauwerd geleend worden. Om omstreeks 21:45 werd ook door deze groep de feesttent opgezocht.
Aangezien de Limburgse gastvrijheid geen grenzen kent, hebben we met de gehele groep van de gelegenheid gebruik gemaakt om op deze mooie vrijdagavond ook Maastricht nog even aan te doen. Het was per slot van rekening het HoogMaas toernooi. In Maastricht werden enkele gezellige kroegjes nader bestudeerd en werd er door menigeen gepoogd de lokale dansstijl te imiteren, op een lekkere gezellige dansplaat uiteraard. De avond werd door enkelen afgesloten met een lekker broodje gezond in het favoriete broodjeshuis van Maastricht en door anderen met een broodje shoarma extra saus (welke geheel volgens de Zuid-Limburgse traditie over de complete bar werd uitgesmeerd).

Zaterdag 08:30 uur
Door de regen, maar met name door enkele flinke anale gasontladingen, was iedereen op tijd wakker. Om 09:20 moest namelijk een oefenwedstrijd gespeeld worden. Deze werd met 1-0 verloren door een kolossale dekkingsfout van gelegenheidslinkshalf Martin de Jong. Keeper Rene van der Meer kwam nog wel uit maar het was te laat. De wedstrijd werd wel gedicteerd door Irnsum en dat gaf ons goede hoop voor de poulewedstrijden, drie stuks om precies te zijn. Nog nooit in de historie van het Hoogmaas toernooi heeft de v.v. Irnsum de tweede ronde weten te halen. Des te verrassender was het dus dat we alle poulewedstrijden moeiteloos wisten te winnen. Zo werden achtereenvolgends M.V.V. ’27 met 3-0, Blauw Wit Hees eveneens met 3-0 en tenslotte D.S.O. met 2-1 naar huis gestuurd. Acht doelpunten in 45 minuten mogen we toch gerust een goed resultaat noemen op deze bijzonder vroege zaterdagochtend. De ene nog mooier als de ander. Met name de goal van Sjoppie was bijzonder omdat hij de bal vanuit een kansloze positie toch nog in het net wist te werken. “Heel apart” was de mening van zijn teamgenoten.

In het met 32 teams zeer sterk bezette toernooi moesten we het als poulewinnaar in de achtste finale opnemen tegen het altijd lastige Olympia. Maar ook deze tegenstander werd moeiteloos met grote cijfers aan de kant gezet: 1-0. Het belang van de acclimatisering en de goede nachtrust begon zichtbaar vruchten af te werpen. Ook de busreisjes naar de sportvelden van Borgharen, waar ook enkele wedstrijden werden gespeeld, konden geen afbreuk doen aan onze tomeloze inzet en het vertrouwen in de medespelers. Man of the match van deze achtste finale was overigens Egbert Keizer die met een sublieme pass op Peter Hottinga en een redding op de doellijn de winst veilig wist te stellen. We hadden onszelf andermaal overtroffen: Nog nooit waren we bij de laatste acht geëindigd in het wereldberoemde Hoogmaas toernooi.

Toch konden we deze positieve lijn niet doorzetten in de kwartfinale. Was het de streaker (naaktholler) die enkele van ons van de wijs had gebracht? Was het het voorruitzicht dat diezelfde avond de Limburgse gastvrijheid weer beproefd moest worden? Geen idee. In ieder geval werd deze wedstrijd tegen oude bekende D.S.O. met 2-1 verloren. Na een 2-0 achterstand wisten we nog terug te komen tot 2-1 omdat een losse flodder door Doeke van richting werd veranderd. Maar het mocht niet baten, ook het pressievoetbal van de laatste 5 minuten leverde geen doelpunt meer op. Irnsum was uitgeschakeld. Na een periode van rouw en veel tranen zat er maar één ding op: douchen en op naar de feesttent waar de Limburgse gastvrijheid en gezelligheid wederom troef was. Toch werd het behalen van de kwartfinale van het Hoogmaas toernooi beschouwd als iets om trots op te zijn. Diezelfde avond nog werd dit feit gevierd. Wederom in Maastricht aangezien de muziek in de feesttent niet om aan te horen was. Disco Orion had dit jaar helaas afgezegd vanwege zijn wereldtournee.

Eenmaal in Maastricht gearriveerd moest er natuurlijk eerst gegeten worden. De oergezellige Pizzeria “Napoli” werd met een bezoekje vereerd. Het bier smaakte er goed, ondanks het feit dat het werd geserveerd in theeglazen. Ook de pizza’s werden gulzig naar binnen gewerkt. Dit alles onder he genot van schitterende achtergrondmuziek ten gehore gebracht door enkele van onze eigen teamleden die hangend uit het raam van de eerste verdieping een serenade brachten aan de langslopende Limburgse dames. Behalve pizza’s gingen er overigens ook schnitzels en ingevroren Foe Jong Hai van tafel naar tafel naar schoorsteen. Kortom het was erg gezellig.

Na de pizzeria werden er wederom een groot aantal kroegjes bezocht: bruine kroegjes, discotheken en natuurlijk ook de Limburgse “even lekker aan de bar hang”-kroegjes. Al met al was de avond, of beter gezegd het hele weekend, met slechts twee woorden te beschrijven: “GESLAAGDE ACTIE”. Er werden dan ook vele ansichtkaartjes met deze twee woorden uitgedeeld. Beschouw het als een soort dankwoord voor de Limburgse gastvrijheid.
Overigens stond niet ieders hoofd naar het uitdelen van kaartjes. Een enkel persoon had toch iets te veel van de Limburgse gastvrijheid genoten in de vorm van Limburgse Whisky en het drankje Limburg Blue. Dit vocht heeft de tent dan ook niet meer gehaald…………..

Zondag 9:30 uur (of zoiets)
Iedereen wakker en wel. De tent werd weer ontleed en in de bus van Dirk gestopt. Tevens werd er een route uitgestippeld en werd er op voorhand een goede locatie voor een lunch-stop gezocht. De meeste stemmen gingen op voor McDonalds. Egbert Keizer was in deze discussie voor de tweede maal man of the match. Hij stelde voor om via Gouda terug naar Jirnsum te rijden. Waarom Egbert? “Omdat daar een McDonalds zit!!”.

Na een rustige terugrit werd er nog even nageborreld in de Fantast. Een uitermate sportief en gezellig weekend en een GESLAAGDE ACTIE !!!

Rienk de Vries




Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑